Interview Douwe Wiersma
"Ik ben iemand van twintig beroepen in tien jaar tijd. Na acht maanden iets gedaan te hebben, verveelde ik me en ging ik weer iets anders doen. Toen ontdekte ik dat ik de dingen ook naast elkaar kon doen in plaats van achter elkaar en dat werkt heel goed voor mij. Ik oefen nu ieder jaar vier of vijf beroepen tegelijk uit. Ik werk nooit. Ik noem het altijd hobbyen omdat ik doe wat ik leuk vind. Oorspronkelijk ben ik journalist, ik ben afgestudeerd aan de Evangelische School voor Journalistiek in Amersfoort in de richtingen dagbladjournalistiek en pers & voorlichting. Persfotografie deed ik erbij, dat betaalde ook beter. Daarnaast was ik postbode en buschauffeur en landelijk voorzitter van de studentenvereniging. Mijn docenten zeiden dat ik het studeren erbij deed. Ik heb gitaarlessen genomen, zeilinstructie, een cursus pastoraal counseling, lessen oudtestamentisch Hebreeuws en Grieks. Ik had één vrije avond in de week.
Dat ik misschien hoogbegaafd was, ontdekte ik in India waar ik als reisleider een groep op een actieve manier begeleidde. Een slimme jongen in ons gezelschap vulde een IQ-test in en ik deed over zijn schouder mee. Ik begon later, was eerder klaar en had veel minder fouten. Dat zette me aan het denken. In Nederland zag ik een advertentie van Mensa en daar heb ik op gereageerd. Na het slagen voor de toelatingstest heb ik een jaar gewacht met lid worden, ik wilde eerst meer weten over hoogbegaafdheid. Bij mijn eerste ontmoeting met Mensaleden was er inderdaad een gevoel van thuiskomen, een deur van herkenning ging open. Ik raak steeds meer bekend met de wereld van de hoogbegaafde door mee te doen aan activiteiten binnen Mensa. Dat is meestal prettig maar ik merk dat er veel leden zijn die aandacht vragen voor hun eigen belevingswereld en die tegelijkertijd weinig hulpmiddelen aanreiken om ze uit hun ivoren toren te krijgen. Dat hoeft voor mij niet, ik ben zelf vrij sociaal.
Ik zeg wel eens: ik bén niet hoogbegaafd, maar ik héb hoogbegaafdheid. Het is een talent waarvan ik nog te weinig gebruik maak omdat ik niet precies weet hoe dat moet. Het is iets extra's dat ik heb gekregen en ik hoop binnen Mensa te vinden wat het betekent en wat ik er mee kan. Daarom ben ik lid geworden. Ik had te weinig voorbeelden om me heen waaraan ik me kon spiegelen, dus wist ik niet goed hoe je kan omgaan met hoogbegaafdheid. Hoe slim ik ook word geacht te zijn, ik geloof niet dat ik daar zelf hét antwoord op weet te vinden. In de gesprekken met Mensaleden leer ik steeds meer over de - voor mij zo herkenbare - voor- en nadelen van een hoge intelligentie.
Zelfontplooiing is heel belangrijk en dat doe ik door een sociaal betrokken leven te leiden. Er staat ook in de bijbel: onderzoekt alles en behoudt het goede. Ik kom uit een kerkelijk nest en op mijn zeventiende heb ik bewust gekozen om een levende relatie aan te gaan met de Here God. Vanaf dat moment heb ik nooit meer getwijfeld. Het christelijke leven is een groots avontuur! Ik ben overtuigd christen en ik wil leven zodat mensen aan mijn gedrag kunnen zien dat God daadwerkelijk bestaat. Dat betekent het geven van naastenliefde en aandacht hebben voor het onvolmaakte. Het leven vandaag de dag draait om succesvol zijn, om nog meer geld verdienen en macht verzamelen. Dat heeft niet mijn prioriteit alhoewel ik wel gezegend ben met succes. Het Douwe-zijn is erg leuk."
Bron: Het MensaQuotiënt (2003)
